“He! Meester!”
maandag 04 januari 2010 Wow! Ik weet het nog heel goed, dan loop je daar op het schoolplein als net afgestudeerde Havo’er met je diploma nog maar net op zak en komt er op de eerste dag van je stage een jongetje naar je toe: “He! Meester”.
Ik kijk even om me heen, een ander misschien? Nee! Hij heeft het gewoon tegen mij! Met een stamelde groet loop ik al denkend het schoolgebouw in.
Onderweg naar het klaslokaal passeer ik een spiegel, ik kan het niet nalaten om even een blik daarin te werpen. Daar sta je dan: meester?? Oke?! Ik, meester??
De kick van het onderwijs
Vanaf dat moment ben jij voor twee weken eventjes helemaal verantwoordelijk voor het geven van een aantal lessen, en dringt de werkelijkheid pas echt helemaal tot je door. Jij bent vanaf nu een voorbeeld voor de kinderen. Want als ik terugkijk naar mijn eigen basisschooltijd was de meester of de juf toch je identificatiefiguur, wat de meester of de juf deed, was goed. Het is enorm gaaf om dat te mogen zijn, maar het geeft ook een hoge verantwoordelijkheid. Om kinderen kwalitatief goed onderwijs te geven en een goede sfeer in de klas te creëren (wat een hele kunst is) is opleiding nodig. En dat krijg je gedurende de pabo-opleiding. Je wordt klaargestoomd om later een klas te hebben, met kwalitatief goed onderwijs en een goede relatie met de kids! Dat is de kick van het onderwijs. Meester of juf? Natuurlijk!
Harmen Veldhuis, pabostudent
- Tags