1 september is de dag die een groep, van ongeveer 50 personen, niet snel meer zullen vergeten. Bekend als het inschrijfmoment voor Israël. Om half 7 was het zover, binnen een paar minuten moest het echt gebeuren, anders ging deze kans aan onze ‘neus’ voorbij. Wat de grootste zenuwen bracht: Zit ik er bij?! En het geruststellende mailtje kwam binnen. Beseffen deed ik het nog niet, omdat het nog ongeveer vijf maanden zou duren.

Spanning, gezelligheid en plezier

Pim, onze reisleider, kwam twee keer naar Gouda toe om ons voor te bereiden op onze reis. Toch blijft het spannend of de koffer niet te zwaar weegt en of het inchecken goed gaat. Deze spanning was snel weg, daarvoor kwam gezelligheid en plezier voor in de plaats. Als groep hebben we na een tussenstop op Airport Zurich, onze eerste voetstappen mogen zetten op Israëlische grond. Vanaf Ben Gurion zijn we per bus op gegaan naar Jeruzalem, ons eerste stopplaats en hotel.

Veel ervaringen en indrukken

De Olijfberg, de Klaagmuur, David City, Masada, En Gedi, Meer van Galilea, de Karmel, zijn een paar plaatsen waar we zijn geweest. Daar bleef het niet bij, de contacten met de mensen was geweldig. Indrukken kwamen binnen. Een verhaal van zelfmoordaanslagen, een meisje van onze leeftijd, die in vreselijke omstandigheden heeft geleefd in de buurt van de Gaza strook. Met verschillende Rabbijnen in contact gekomen, wat een ervaring extra is! Door onze Joodse Reisleidster Lea, hebben we veel informatie over ons heen gekregen. Zoveel dat ze de vraag stelde: ,Weten jullie nog? Daar hebben we het gisteren over gehad! Zeg maar ja!’

Zeg maar ja

Al onze belevenissen kunnen we niet vertellen. Ook de sfeer die er was is bijna niet te omschrijven. Daarom een grote tip: krijg je een kans in je leven om naar Israël te gaan? ‘Zeg maar ja!’. Moe maar vol herinneringen zijn we goed terug gekomen in Nederland. Een land wat mijn hart veroverd heeft! We laten daar mensen achter, in bijzonder leefomstandigheden. Laten we voor hen bidden en hen steunen!

Een geweldige studiereis die we niet snel zullen vergeten! Herinneringen zijn er geboren en blijven!

Alida van Engelenhoven, pabostudent