Ik mag op dit moment ook veel doen. Het laatste jaar van de PABO kent het zwaarbeladen woord ‘afstuderen’ wat bestaat uit het maken van twee scripties.  Hierbij speelt de emotionele waarde mee dat het laatste jaar is aangebroken van je studie- en studententijd.  Een school waar ik een enorme ontwikkeling heb doorgemaakt door de waardevolle, vaak diepgaande colleges en tevens de vele nieuwe contacten.

Samen met iemand anders heb ik een pittig afstudeeronderwerp gekozen, ‘Het duizendjarig rijk’. Een periode die volgens de visie van de chiliasten zal komen nadat Christus terug is gekomen. Het zet mij in deze ‘drukke periode’ stil bij het belangrijkste… Ben ik druk om mezelf voor te bereiden op Zijn komst of… heeft de andere drukte mij in de macht en heb ik het TE rustig?

De treinritjes van Waddinxveen, waar ik op kamers zit, naar Gouda heb ik veel afgelegd. Vorige week ving ik een gesprek op tussen een vrouw en een jongere. Als we langs de hogeschool reden gaf  de vrouw aan: ‘Het is wel een goede school, maar wel streng’. ‘Ja’, zegt de jongere, ‘ze moeten een rokje dragen. De vrouw: ‘Ja, maar het is niet zo erg als vroeger. Nu dragen ze vlotte, soms erg korte, rokken en vallen ze niet op. Ze houden zich niet zo aan de regels.’’ De jongere beaamde dit ook. Dit zette mij tot denken…
Welke regel hanteren wij? Die van de drukte hier beneden of de schreeuwende roep uit Gods Woord dat we Rust moeten vinden in HEM en zo Zijn Beeld mogen uitstralen…?!

Katinka Adriaanse, pabo-4 student