Ga direct naar
Inhoud

Aan de slag als eerstejaarsstudent

maandag 30 augustus 2010 09:15 Hij behoort bij een kleine minderheid, maar voelt zich beslist niet eenzaam. Richard gaat naar de pabo, in Gouda. „Ik weet eigenlijk al vanaf groep 8 op de basisschool dat ik meester wil worden."

"Dat is op de middelbare school nooit veranderd. Toen ik de mbo­opleiding onderwijsassistent niveau 4 ging volgen, is mijn keus alleen maar duidelijker geworden. Zeker toen ik stage ging lopen.”

Wat hem aanspreekt in het basisonderwijs? „Het lesgeven aan jonge kinderen. Iets overdragen. Zeker op een christelijke school. Daar mag je uit de Bijbel vertellen; dat vind ik het allermooiste.”

De pabo een softe opleiding? „Dat zeggen ze, ja, maar ik vind van niet. Natuurlijk zitten er meer veel meiden dan jongens op de pabo; dat was bij de opleiding onderwijsassistent helemaal zo. Ik heb dat nooit als vervelend ervaren. Je kunt ook niet zeggen dat leerkracht een makkelijk beroep is, ook al heb je zes weken zomervakantie. Het is juist een zwaar beroep, omdat je de hele dag met kinderen omgaat.” Last van negatieve reacties op zijn studiekeuze heeft Richard niet. „Een vriend van me gaat bij de politie werken en een andere wil het leger in. Dat zijn echte jongensberoepen. Dat ik naar de pabo ga, vinden ze heel gewoon.”

Na de pabo wil Richard „eerst een flink aantal ja­ren” voor de klas. „Daarna wil ik iets gaan doen met de extra zorg voor zwakke en hoogbegaafde kinde­ren. Denk aan de functie van intern begeleider. Het speciaal onderwijs is niks voor mij. Ik heb er stage gelopen, maar ik voelde me er niet zo thuis.”

Richard gaat op kamers wonen in Gouda, bij een familie die hij via een RD-advertentie heeft opge­spoord. „Er wonen nog twee jongens. De één studeert aan de Technische Universiteit Delft, de ander zit op de pabo in Utrecht.” Hij betaalt 250 euro per maand voor z’n kamer, inclusief het avondeten. „Het is best een behoorlijke overgang van Genemuiden naar Gouda, maar ik zie het als een uitdaging.”

Hij kan de pabo in drie jaar doen, vanwege zijn mbo-diploma onderwijsassistent, maar Richard kiest bewust voor vier jaar. „Ik ben een paar keer wezen kijken op Driestar Hogeschool en vond het niveau van de lessen best pittig. Op de Pieter Zandt heb ik geprobeerd de havo te doen en dat is ook niet gelukt. Daarom kies ik nu liever voor de veilige route van vier jaar. Ik wil straks een goede opleiding achter de rug hebben als ik ga werken.”

Bron: Reformatorisch Dagblad

«Terug

Share |

Archief > 2010

december

november

oktober

september

augustus

juli

juni

mei

april

maart

februari

januari





Snelkoppelingen