GOUDA – ,,Bestaat christelijk rekenen?’’ De vraag die docente Marry Biemond stelt, maakt heel wat los in de internationale klas van Driestar Hogeschool in Gouda. ,,Een plaatje van een meisje met een rok aan, maakt een methode niet christelijk. Het gaat dieper’’, reageert een van de Nederlandse studenten. Haar buurvrouw reageert: ,,God heeft alles gemaakt, dus ook de wereld van getallen. Dat kun je de kinderen bijbrengen.’’ Indra, een student uit Indonesië: ,,Het is net als met het eten van brood, dat kun je doen om je maag mee te vullen, maar ook in  afhankelijkheid van God.’’ Zijn Hongaarse klasgenoot heeft een voorbeeld van de integratie van rekenen met het geloof. ,,Een leraar zei eens tegen onze klas: ‘Jullie hebben altijd geleerd dat vijf en twee zeven is. Maar God kan van vijf en twee vijfduizend maken’’, verwijzend naar de wonderbare spijziging in de Bijbel.

Sinds begin dit schooljaar zitten er op de reformatorische hogeschool studenten uit het buitenland. De zes zijn eveneens christelijk en komen uit Guatemala, Indonesië, Hongarije en Roemenië en vormen samen met tien Nederlandse studenten de eerste internationale klas van de docentenopleiding. Lydia Bor, beleidsmedewerker internationalisering, is een van de mensen achter het project. ,,We leven niet meer in Nederland alleen, maar in een ‘global village’. Daarom moet je je blik verruimen. De ervaring die aankomende leerkrachten opdoen, kunnen ze ook weer doorgeven aan de kinderen aan wie ze les gaan geven’’, legt Bor de keuze voor internationalisering uit.

Over grenzen heen
De internationale klas maakt deel uit van een breder programma: ‘Christelijk onderwijs over grenzen heen’. De Nederlandse studenten in de klas, allemaal studenten uit pabo 4 en van de lerarenopleiding voortgezet onderwijs, gaan eind november zelf voor drie maanden naar het buitenland. De buitenlandse studenten zijn afkomstig van partnerscholen van Driestar Hogeschool of geselecteerd door Woord & Daad, een partnerorganisatie van de school. Ze ontvangen een beurs of worden gesponsord. De hogeschool heeft voor woonruimte gezorgd en voor buddy’s, Nederlandse maatjes die de buitenlanders een beetje wegwijs maken in de Nederlandse cultuur.

Ruth Rodriguez is met haar 35 jaar de oudste van de internationale studenten. Ze is lerares van beroep en werkt voor een christelijke organisatie in Guatemala die 27 scholen en duizend kinderen onder haar beheer heeft. Ruth is hier om ideeën op te doen om christelijk onderwijs meer vorm te geven in Guatemala. Het was voor haar wel even wennen in Nederland. ,,Nederland is heel georganiseerd, met agenda’s en bustijden en zo. Dat kennen wij niet zo. Ik kom ook nog wel eens te laat op school’’, vertelt ze lachend. Ze had verwacht dat Nederlanders meer gesloten zouden zijn, maar dat viel mee. ,,Nederland staat bekend als een koude cultuur, maar ik heb dat in de klas nog helemaal niet ervaren. Het voelt soms zelfs al een beetje als thuis.’’ Ook aan het klimaat moest ze wennen. ,,Bij ons weet je gewoon dat het regent als het regenseizoen is. Hier trek je ’s morgens een dikke jas aan en neem je een paraplu mee en dan ’s middags is het ineens prachtig weer’’, uit de Guatemalese haar verbazing.

De buitenlandse studenten vertrekken eind november weer naar hun eigen land. Hun Nederlandse klasgenoten zullen dan juist haard en huis verlaten om drie maanden een andere cultuur op te snuiven. De jongeren gaan naar Canada, Amerika, Duitsland, Ethiopië en Tsjaad. De twintigjarige Hanneke Oosterwijk is een van de gelukkigen. Ze zit in pabo 4 en hoopt over twee maanden naar Ethiopië te gaan. Daar gaat ze Woord & Daad helpen bij het opstarten van een cursus didactiek voor leerkrachten. Hanneke heeft bewust voor het internationale programma gekozen. ,,Ik vind het onderwerp dat we behandelen, christelijk leraarschap, mooi. Hoe geef je dat nu vorm? En ik vind het leuk dat het in het Engels is.’’ In de paar weken dat Hanneke deel uitmaakt van de klas, heeft ze al veel geleerd. ,,Wij zijn in Nederland gewend aan het christelijk onderwijssysteem. Maar ik ben erachter gekomen dat het vooral belangrijk is hoe je voor de klas staat. Indra zei bijvoorbeeld: ‘Je kunt de kinderen wel overal van afhouden, maar je moet ze juist met dingen leren omgaan. Wordt het niet eens tijd om uit je comfortzone te stappen?’ Je kunt echt van elkaar leren.’’ 

BRON: Nederlands Dagblad, 31 september 2010