Zoals elke morgen gaat de wekker om 6.15 uur. Het is een dag in oktober en we zijn in Oeganda. Na een snel ontbijt stond buurman Martin klaar om ons door de stortregen naar de Acacia International School te brengen.
De dag begint met worship, geleid door een leerling. We lezen uit Spreuken over ‘smart’ en ‘silly’ mensen met de les dat je ‘silly’ bent als je je niet laat corrigeren door God en mensen. Daarna zingt de klas: ‘Your way’s better’. Een mooie les om deze dag te starten.
Leeg lokaal
Wij verplaatsen ons naar het lege lokaal van grade 5 en maken daar een ‘Alphabet of the Netherlands’, een tijdlijn van de Nederlandse geschiedenis. Ook hangen we typisch Hollandse afbeeldingen op. Terwijl we bezig zijn, verschijnt onze grote kleine Nederlandse vriend: een vierjarig Nederlands jongetje dat ons overal volgt en nog geen Engels spreekt. Hij staat vrolijk te zwaaien bij het raam (zonder glas) en probeert ons, zoals altijd, weer aan de praat te houden. Uiteindelijk lukt het ons om hem weer naar zijn klas te sturen.
‘Stroepwaffels’
In de pauze drinken we een heerlijke bak koffie met de bekende slok prut onderin. Daarna geven we Nederlands les over cultuur en tradities, met een proeverij van typisch Nederlandse producten. We beginnen met het Wilhelmus in het Engels, al zingen vooral wijzelf mee. Vervolgens vertellen we over Koningsdag, dodenherdenking, Bevrijdingsdag, Sinterklaas, Oud en Nieuw en over het Nederlands eten. Tussendoor proeven de leerlingen Wilhelmina pepermunt, drop en stroopwafels.
De pepermunt is een succes, op één leerling na. Maar dan is het moment dat er drop moet worden geproefd. Er gebeurt precies wat we hadden verwacht: de kinderen wachten tot iedereen een dropje heeft, proeven tegelijk en binnen een paar seconde rennen ze één voor één de klas uit om het uit te spugen.
De Nederlandse jongen geniet van het spektakel en wij natuurlijk ook. Zelfs de juffen vinden het vies, al verstoppen zij hun dropje netjes in een zakdoekje. Op onze vraag of het dropje lekker of vies is, roept de klas in koor: ‘Vies!’, terwijl drie leerlingen juist enthousiast: ‘lekker!’ roepen. Gelukkig maakt de ‘stroepwaffel’ daarna veel goed; die wordt unaniem heerlijk gevonden.
Na deze gezellige les is het tijd voor lunch. Een paar leerlingen vragen of ze ‘stroepwaffels’ als lunch mogen eten, maar dat lijkt ons niet zo verstandig. Wij krijgen typisch oegandese matoke. Dat is gekookte groene banaan met een soort paarse pindasaus. Niet bijzonder van smaak, maar prima te eten. Onze vierjarige vriend zit uiteraard weer naast ons.
Dutje in de zon
’s Middags bereiden we de gymles voor: een kwartettikspel, een mens-erger-je-niet-basketbalspel en King of the Court. De kinderen vinden het geweldig, al was het veel nieuwe informatie.
Om drie uur is de school uit. We praten nog even na met de juf en lopen daarna terug naar ons verblijf. Onderweg proberen boda-boda’s ons met luid getoeter over te halen om mee te gaan, maar voor tien minuten lopen hoeven we echt niet achterop.
Thuis doen we rustig aan. Na een dutje in de zon bereiden we de lessen voor de volgende dag voor en gaan we nog op jacht naar een huisgekko die bij ons op de muur zit.
Zoals je ziet een dag vol belevenissen. En dit was niet de enige. De hele reis was fantastisch en ik raad iedereen aan om een internationale stage toe te voegen aan zijn studie!
Open dag Driestar hogeschool | 7 februari
Ben jij benieuwd of (een overstap naar) het onderwijs bij je past? Of zou je alles willen leren over opvoeding en begeleiding van kinderen en jongeren? Je komt erachter tijdens de open dag van Driestar hogeschool op 7 februari. Van harte welkom in Gouda!
Meer info en aanmelden
