De enige school in het dorp Gameren straalt een welkome sfeer uit. Kinderen met verschillende (culturele en religieuze) achtergronden vinden hun weg naar de school met de Bijbel. De samenwerking met ouders en de dorpsgemeenschap is bijzonder goed.
Johan Vat, teamleider en leerkracht van de school, typeert zijn team als hecht en saamhorig. Er heerst nuchterheid; iedereen doet zijn werk, waarbij niemand meer is dan een ander. ‘We doen het samen’, zegt Johan, ‘we zijn daarbij open naar elkaar over wat goed gaat, maar ook als iets minder goed gaat, wordt dat gezegd. We lopen bij elkaar binnen en staan voor elkaar klaar, ook als het even iets minder gaat. Daardoor kunnen we samen veel aan’.
Dat bleek ook al acht jaar geleden, toen de ouders van Daan hun zoon met syndroom van Down wilden aanmelden. Het team besloot in gezamenlijkheid ‘hun schouders eronder te zetten’, met aanvullende ondersteuning vanuit het SWV en inzet van een onderwijsassistent op de ochtenden. Volgens Johan heeft deze extra ondersteuning naast de goede samenwerking met alle betrokkenen, waaronder ook ouders, bijgedragen aan een goede basisschooltijd voor Daan.
Johan ziet dat de aanwezigheid van Daan in zijn huidige groep 8 bijdraagt aan de persoonsvorming van alle leerlingen. De onbevangenheid en openheid van Daan is een van de mooie kanten van deze leerling met het syndroom van Down. Het helpt groepsgenoten om ook kwetsbaar te zijn en hulp te accepteren.
‘Mijn groep is ook enorm flexibel, omdat het regelmatig voorkomt dat ze op Daan moeten wachten, bijvoorbeeld omdat hij wat trager loopt naar de gymzaal, of nog even moet worden geholpen vanwege zijn diabetes. De kinderen zijn behulpzaam en begripvol. Bijvoorbeeld door hem op het plein regelmatig de bal toe te spelen of niet te mopperen over ‘uitjes’ bij slagbal.
Het is gewoon geworden voor de kinderen dat niet iedereen dezelfde behandeling krijgt, dat er soms andere ‘spelregels’ gelden. Iedereen heeft andere gaven. En Daan brengt op zijn beurt veel gezelligheid en liefde in de school. Hij verovert ieders hart en dat bindt ons als school samen’.
Zijn er ook schaduwkanten? Er is steeds gewerkt aan ontwikkelingsgroei, tegelijk denkt Johan dat een gespecialiseerde setting als het S(B)O mogelijk de cognitieve ontwikkeling en zelfstandigheid nog meer hadden kunnen bevorderen. De klas wil wel eens te behulpzaam zijn. Tegelijkertijd floreert Daan op de school in het dorp, deze plek is voor hem in sociaal opzicht zeer kostbaar. Omdat er veel uitzonderingen zijn voor Daan neemt hij er wel eens een loopje mee. Dan zit hij onder rekenen zomaar met de Knex te spelen. Het vraagt om alertheid en consequent zijn. Rekentijd is rekentijd, ook voor Daan.
Toen we besloten om Daan een plek te bieden in groep 1 hadden we positieve verwachtingen, maar ook aarzeling. Hoe het zou gaan, en konden we onze belofte wel waar konden maken. Nu hij dit jaar met groep 8 de school verlaat, versterkt dat het vertrouwen in ons gezamenlijk kunnen. Problemen worden dan makkelijker gezien als uitdagingen om samen voor te gaan.
Dank je wel Johan voor het delen van je ervaringen!
Heb jij ook een voorbeeld waar werkzame principes van herbergzaam onderwijs in naar voren komen? Laat het weten en deel jouw ervaring via dit mailadres.