‘Deze opleiding heeft een prachtige christelijke basis en is daarmee een uniek aanbod’

‘Sinds mijn 21e ben ik werkzaam in het domein van jeugdzorg. Ik heb in de loop van de jaren van alles gedaan op het gebied van jeugdhulp. Gaandeweg merkte ik dat ik het leuk vond om professionals en aankomende professionals iets mee te geven voor het werkveld waar ik zelf met heel veel passie werkzaam ben. Daarom startte ik in 2015 vol enthousiasme als docent Pedagogiek aan Driestar hogeschool.  

Activerend opleiden

Ik zag het docentschap als een mooie manier om bij te dragen aan kennisoverdracht en vond het werk leuk en uitdagend. Hbo Pedagogiek is een deeltijdopleiding. Studenten hebben slechts twee dagdelen les, dus het is een uitdaging om in korte tijd veel mee te geven. Je wilt niet alleen zenden, maar activerend opleiden. Je wilt studenten in beweging te zetten: in het denken over zichzelf, hun visie op hulpverlening en ouderschap. 

Hoe blijf je bijvoorbeeld in verbinding met ouders die je als opvoeders ziet falen, maar wel de intentie hebben om het goed te doen? Je ontmoet een mens als mens en daar wilde ik altijd veel aandacht aan besteden. De diversiteit binnen de studentengroep maakte het docentschap extra uitdagend. Er zijn achttienjarige studenten die net van de middelbare school afkomen, twintigers, dertigers en zelfs veertigers en vijftigers. Zij nemen allemaal verschillende bagage mee. De vraag was steeds: Hoe zorg je dat iedereen voor zichzelf genoeg uit je las kan halen? Dat vond ik een mooie puzzel als docent. 

Pedagogiek als ambacht

In de tijd dat ik werkzaam was, heeft er een curriculumshift plaatsgevonden. De opleiding is zich nog meer gaan richten op het ambacht van pedagoog zijn. Hoe doe je het echt in de praktijk, in contact met ouders en met jeugdigen? De praktijk kreeg een grotere plek en de opleiding werd minder theoretisch. Dat was een enorme klus, maar we hebben dit als team voor elkaar gekregen. 

Dat bewonder ik enorm, zeker gezien het feit dat het om een klein team gaat, met beperkte mankracht en veel deeltijdcontracten. Van een afstand zie ik dat de docenten zich nog steeds blijven ontwikkelen. Ze passen niet op de winkel, maar geven ontwikkelingsgericht onderwijs. Dat vind ik heel knap. Hierdoor ontstaat er een degelijke opleiding, waarin er hoge eisen gesteld worden aan de studenten en het werk dat ze inleveren. Er wordt echt gewaakt voor niveau 6. 

Blijvende identiteit

Ondanks alle veranderingen is er één ding altijd hetzelfde gebleven, namelijk de identiteit van de opleiding. De aandacht voor levensbeschouwelijke vorming heeft nog steeds een grote plek. Dat is waardevol. De opleiding is bovendien kleinschalig, waardoor iedereen elkaar kent. Dat zorgt voor een prettige sfeer en maakt dat docenten laagdrempelig benaderbaar zijn. Er is veel onderlinge betrokkenheid. 

Ik heb in de jaren dat ik lesgaf veel onvergetelijke momenten meegemaakt. Het allermooiste vond ik de momenten waarop er echt iets gebeurde tussen de klas en mijzelf. Momenten waarop studenten mij aan het denken zetten en ik hen en we samen tot nieuwe inzichten kwamen. Dan kreeg droge theorie een gezicht en werden we allemaal geraakt. 

Leren in wederkerigheid

Mijn streven was om een expert te zijn waar studenten echt iets konden halen: inhoudelijk sterk en relationeel betrokken. Ik investeerde veel tijd in het geven van ontwikkelingsgerichte feedback op opdrachten. Dat kostte veel tijd, maar studenten verdienen dat. Zij waardeerden dit ook. Tegelijkertijd bracht het werken als docent mij persoonlijk en professioneel ook veel. Ik heb talloze mooie ontmoetingen gehad en veel dankbaarheid ervaren. 

Soms kwamen studenten na de les naar me toe. “Bedankt, dit was een mooie les,” hoorde ik dan. Ze gaven ook weleens kritische feedback of hielden me scherp, dat werd ook gewaardeerd. Ik weet niet wie er uiteindelijk meer leerde, de studenten of ik. Elke les vraagt om een goede voorbereiding. Ik las veel bij om actueel te blijven in mijn kennis en probeerde kennis overstijgend te werken, wat me professionele groei bracht. 

Een voorbeeld: Ik heb studenten veel mogen leren over methodisch werken. Je voert een gesprek niet zomaar, maar doet dat onderbouwd, vanuit een doel en visie, met goede voorbereiding en achteraf reflectie, gestructureerd en veel aandacht voor menselijkheid. Daar ben ik zelf ook in gegroeid. Practice what you preach: wat je overdraagt, moet je vooral zelf ook doen. Ik ben wel regelmatiger in de spiegel gaan kijken: hoe doe ik dit eigenlijk? 

Ondanks mijn enthousiasme voor het onderwijs, moest ik in 2025 mijn werk voor Driestar hogeschool met pijn in mijn hart beëindigen. De coördinatie van het Meldpunt Reformatorische Kerken (SMRK) nam veel tijd in beslag, waardoor ik keuzes moest maken. 

Studentenaantal verdubbeld

Tegen iedereen die aarzelt om de studie Pedagogiek te starten, zou ik willen zeggen: Doen! Het is een mooie deeltijdopleiding, die goed te combineren is met andere bezigheden, al vraagt de studie veel tijd. Er werken bevlogen docenten. 

De opleiding is een verrijking voor zowel je persoonlijk leven als je professionele loopbaan. Ik zou het mooi vinden als het studentenaantal in de komende veertig jaar verdubbeld. Dat moet kunnen, want deze opleiding is zo toegankelijk, heeft een prachtige christelijke basis en is daarmee een uniek aanbod.’